Plan Nepal Traverse

Hoe het idee ontstond
Het idee voor de Nepal Traverse ontstond in december 2008, toen Katja en Henk het Krijtlandpad in Limburg liepen, dat het Nederlandse drielandenpunt op de Vaalserberg aandoet. “Ineens moesten we denken aan Nepal en concludeerden dat dit land nota bene twee drielandenpunten heeft met dezelfde buren: India en China. Zonder de hoogte van deze grenspunten te weten, bedachten we onze nieuwe expeditie: deze twee punten met elkaar verbinden via een mega-trektocht te voet. Et voila, a new dream was born!
Het eerste wat we thuis deden, was de kaart van Nepal openslaan om een beter idee te krijgen van deze twee drielandenpunten. Na meerdere kaarten en Google-Earth bekeken te hebben, werd als snel duidelijk dat er geen eensluidendheid is omtrent de exacte locatie van deze grenspunten.

Noord-westelijk drielandenpunt: startpunt 2011
We hebben de volgende varianten gezien op kaarten:
- een punt op 5500 m pal ten zuiden van de pas Lipu La
- de pas Chhyang La (5098 m)
- de pas Tinkar La (5258 m)
Op Google Earth is de grens in dit hele gebied roodomlijnd, wat bevestigt dat er discussie bestaat over de grens. India beschouwt het gebied ten noorden en oosten van Kalapani (dichtbij Chhyang La) als Indiaas terrein, en heeft daar legerposten gevestigd en zelfs alle Nepalese bewoners verjaagd. Het zal dus uitgesloten zijn dat we hier kunnen komen.
Wij houden dan ook de Tinkar La aan als drielandenpunt en als formele startpunt van onze tocht. Deze pas wordt in Nepal trouwens vaak betiteld als de Lipu Leh, gelijknamig aan de verderop gelegen pas in India.
We hebben trouwens geen enkel verslag kunnen ontdekken van westerlingen die de laatste jaren in dit grensgebied zijn geweest. Het meest noordelijk kwam in 2009 een kleine Zwitserse expeditie bij een poging de berg Api te beklimmen.
Het blijkt verder niet mogelijk een gedetailleerde kaart te kopen van het grensgebied: er is een verbod op de verkoop van de betreffende kaart 3081 13 van het Finnish Meteorological Institute. We zullen het dus moeten doen met globale kaarten en gaan het avontuur aan!

Noord-oostelijk drielandenpunt: eindpunt 2013?
Het algemeen aangenomen drielandenpunt is de top van de 7462 m hoge berg Jhinsang (Jongsong Ri) in het Kanchenjunga-gebied. Een enkele kaart toont de pas Jhinsang La (6164 m) als grenspunt, boven de Jhinsang-gletsjer.
Via de expert Eberhard Jurgalski en de database van Elisabeth Hawley hebben we achterhaald dat de top van de Jhinsang eenmalig beklommen is in 1930 door Dyrenfurth. Verder was er in 1983 een omstreden beklimming door het Indiase leger. De betreffende Finnish map van 1:50.000 doet vermoeden dat de beklimming van deze hoge top een zeer technische aangelegenheid is: bottleneck is een verticale rotswand van 500 meter hoog, op ruim 6400 m. Kenner en vriend Jamie McGuinness gaf ons aan dat de pas Jhinsang La al een forse uitdaging op zich zal zijn: deze wordt min of meer nooit meer gefrequenteerd, gezien de huidige gletsjersituatie. Kortom: we zullen tezijnertijd alles uitzoeken; het wordt waarschijnlijk pas 2013 voordat we de derde en laatste etappe gaan lopen. Vooralsnog houden we als eindpunt van onze Traverse aan: Jhinsang La.

Oriënterende voorbereidingen
Toen we startten met de uitwerking van het idee waren de twee belangrijkste vragen:
- hoe gaan we het drielandenpunt Noord-West bereiken?
- welke route gaan we volgen door Nepal?
De laatste vraag was eigenlijk direct te beantwoorden: we wilden een zo noordelijk mogelijke route volgen. Het uitzoeken daarvan was trouwens een enerverende exercitie! Dagenlang hebben we gebogen gezeten over kaarten. Verder bleek de route om ons startpunt te bereiken, een vraagstuk op zich. Eerst hadden we het idee om via India naar het noorden te rijden en via de pas en grenspost Lipu La (5100 m, pal ten westen van Nepal) door te steken naar Tibet. Vervolgens meenden we het drielandenpunt vanuit Tibet aan te kunnen tikken en dan in oostelijke richting te lopen naar de grenspost met Nepal bij Hilsa (Humla-district), en dan Nepal binnen te gaan voor de rest van de tocht. Dit plan is niet uitvoerbaar: de grenspost Lipu-La is slechts toegankelijk voor Indiërs. Het tweede obstakel: het is verboden om in dat stuk Tibet buiten de autowegen te komen. Toen zijn we de opties gaan bestuderen om de tocht volledig via Nepal te laten verlopen, eigenlijk een prachtige gedachte. We hadden ons altijd al aangetrokken gevoeld door het onbekende Westen met zijn twee zevenduizenders Api en Saipal, de hoogste toppen van dit gebied.

Route door de Far West?
Je loopt en klimt echter niet even door het Api- en Saipal-gebied, dus de grote vraag was: hoe gaan we, eenmaal op het drielandenpunt, richting oosten? De conclusie was, wil je geen kampen opzetten, geen eindeloze touwen, zwaar klimmateriaal en dragers meenemen, dat het niet mogelijk is om dwars door dit hoge berggebied te komen. Zou je dat wel willen, dan moet je daarvoor een specifieke expeditie opzetten en ruim de tijd nemen. Ook geen gekke gedachte trouwens, maar niet onze opzet.
Wij wilden wel persé naar het district Humla met de Limi-vallei, noord-oostelijk t.o.v. het Darchula-district, pal naast Tibet. Het moet een betoverend mooi gebied zijn. Het drielandenpunt ligt hemelsbreed slechts 30 km van de grenspost met Humla, en als je Tibet in zou mogen, ben je er zo. Maar dat is dus geen optie. Derhalve besloten we om een complete omweg te gaan maken: vanuit het drielandenpunt terug naar het zuiden en dan om de Api-bergketen heen draaiend naar het oosten via twee passen van 4700 en 5000 m bij Surma Sarovar. Van daaruit is het eenvoudig afdalen naar de plaats Chainpur en kun je oostelijk trekken naar het bekende Rara Lake. Dan blijf je echter laag en kom je niet in het district Humla...
Wij willen echter graag naar het gebied Humla, en dan moet je naar het noorden zien te komen: dat betekent je een weg zien te vinden door de bergen aldaar. Paul Boslooper (van HT Wandelreizen) heeft ons aangegeven dat de eerste doorsteek (over ± 4500 m naar Dhuli) te doen is bij goede sneeuw- en weersomstandigheden. Hij maakte de doorsteek zelf in 1993. Vanuit Dhuli willen we dan noordelijk koersen richting de grens met Tibet. We blijven echter aan de Nepalese kant en hebben als doel een nieuwe doorsteek te maken van Saipalgaon naar Yari, via een aantal bergruggen tot 5600 m. Deze doorsteek is nog niet eerder gedaan. Als we de betreffende Finnish Map en Google Earth bestuderen, is dit niet eenvoudig, maar moet dit haalbaar zijn met wat klimmateriaal en geluk met sneeuw- en weersomstandigheden.

Autonomie
Ons eerste idee was de tocht volledig zelfstandig te doen, zonder Nepalese ondersteuning. Hierover bleek men in Nepal niet echt enthousiast, sterker nog, via de mail kregen we alleen maar te horen "no possible, restricted areas". Uiteindelijk pasten we ons plan aan naar een team van drie, met daarnaast als grote voordeel dat je versterkt wordt door een teamgenoot die die de Nepalese taal goed spreekt. Weliswaar wordt op veel plekken alleen maar de locale taal gesproken, maar het is in ieder geval beter dan de paar woordjes Nepalees die wij spreken.
Om alles echt in kannen en kruiken te krijgen, ging Katja in juni 2010 een week naar Kathmandu: meer informatie vinden over de Far West, overleggen met onze trekkingagent Ngima Dorji en de autoriteiten. En last but not least: onze Nepalese teamgenoot zien te vinden.

Great Himalaya Trail
Tot dan toe was ons niets bekend van het fenomeen Great Himalaya Trail (GHT). We waren wel door onze vriend Ralf Dujmovits gewezen op een Duits boek (Der lange Abschied) over een voettocht door Nepal van oost naar west door de bekende klimmers en ontwikkelingswerkers Hermann & Dietlinde Warth uit 1986. Een prachtig en inspirerend boek. Het bood echter geen informatie over het uiterste noordwesten van Nepal: het koppel was vanuit Rara Lake direct naar het zuid-westelijke grenspunt Mahendranagar getrokken.
Eenmaal in Nepal, sprak Katja o.a. met Jamie McGuinness en Lisa Choegyal. Van hen hoorde zij voor het eerst over de GHT en Robin Boustead. De GHT doorkruist Nepal te voet – er zijn verschillende varianten over bestaande paden – en gaat door de gehele Himalaya, ook door Bhutan en India. Robin bleek door Nepal van oost naar west (Simikot) te zijn getrokken in 2008 en 2009. Toevallig bleek Robin in juni 2010 in Kathmandu te zijn, wat een toeval! We ontmoetten elkaar, wat bijzonder stimulerend was. Niet te geloven, min of meer hetzelfde idee!
Robin had zelfs net een boek uitgebracht: The Great Himalaya Trail, A Pictorial Guide. Het geeft een prachtig overzicht van de doorkruising van Nepal met de verschillende route-opties. De hoge en meest noordelijke route bleek grotendeels overeen te stemmen met ons plan. Ons idee is op twee punten echt afwijkend: we gaan uit van de 2 drielandenpunten als begin- en eindpunt. Verder hopen we de districten Bajjang en Humla met elkaar te verbinden door een nieuwe traverse van Saipal naar Yari.
De afgelopen maanden hebben we veelvuldig contact gehad met Robin. Hoewel hij het stuk rondom Darchula niet persoonlijk kent, heeft hij ons over de rest van de Traverse uiterst nuttige informatie kunnen verschaffen.
Voor meer informatie over de GHT, zie de site van Robin Boustead: www.greathimalayatrail.com

Stimulering toerisme West-Nepal
Het fenomeen Great Himalaya Trail bleek echter veelomvattender te zijn: het idee van een trektocht dwars door het land is omarmd door de Nepal Tourism Bord, het ministerie van Tourisme en door een aantal ontwikkelingsorganisaties als het Nederlandse SNV. Dat alles met als doel: meer toeristen trekken naar de onbekende gebieden van Nepal en met name naar het arme en volledig onbekende Westen. Dit impliceert: de infrastructuur verbeteren met goede bruggen en paden. Maar vooral de locale mensen helpen: zorgen dat ze meer kennis krijgen over hygiëne, zodat homestay mogelijk wordt. Daarmee wordt bedoeld dat locale mensen de toeristen thuis kunnen laten overnachten. Het idee is verder dat trekkingbureaus delen van de route gaan aanbieden als reis. Kortom: een langdurig ontwikkelingstraject. We hopen met onze tocht een steentje te kunnen bijdragen aan het vergroten van de kennis en naamsbekendheid van West-Nepal.
Meer informatie omtrent het project: www.greathimalayatrail.org

Tocht West-Nepal 2010
We planden de eerste etappe van de Nepal Traverse te lopen in het najaar van 2010. Het idee was om de helft van het hele traject te doen: van Darchula naar Kathmandu.
Kernvraag was: wat is het beste vertrekmoment? De maand oktober is normaliter ideaal, in september is er meer kans op regen, in november wordt het aanzienlijk kouder met meer kans op sneeuw. We besloten uiteindelijk te voet te vertrekken vanuit Darchula in de tweede week van september. Lees verder bij Tocht West-Nepal 2010.

begin pagina

- Trainingen
- Coaching