Ama Dablam 2003



 

Ama Dablam (6856 m), Nepal
Expeditie: deelname kleinschalige commerciële expeditie via Britse organisatie Jagged Globe
Klimteam: Rick Marchant, Isabelle Santoire, Sandra Rutherford, Arie Vreugdenhil, Henk Wesselius en Katja Staartjes + de sherpa’s Pema Norbu en Dawa Tenzing
Expeditieleider: Rick Marchant
Route: normaalroute (zuidwest-graat)
Top: 9 december 2003, samen met Henk, Rick, Isabelle, Pema Norbu en Dawa Tenzing

Prachtige berg
De Ama Dablam, gelegen in de buurt van Mount Everest, wordt beschouwd als één van de mooiste bergen van Nepal. In het boek Hoog in de ijle lucht schreef Sir Edmond Hillary: ‘De meest indrukwekkende top van dit gebied is wel Ama Dablam – een kolossale monoliet van rotsen en ijs, in de vorm van een tand. De eerste indruk is er een van ongeloofwaardigheid: “Zo iets bestaat niet!” was de reactie van een van de leden van onze groep, toen we in 1951 voor het eerst naar de berg opkeken.’
De eerste expeditie om de berg te beklimmen werd ondernomen door een Brits team in 1958. De top werd voor het eerst bereikt op 13 maart 1961 door teamleden van een expeditie onder leiding van niemand minder dan Edmond Hillary zelf!

Nederlanders op de Ama Dablam
Tot 2003 lukte het slechts drie Nederlanders de top van deze berg te bereiken, allen via de normaalroute: Robert Eckhardt in 1995 en Frits Vrijlandt in 2002. De in Duitsland woonachtige Anna Karliczec (Poolse van geboorte) was in 2002 de eerste vrouw met een Nederlands paspoort op de top. Daarmee is zij formeel wel de eerste Nederlandse vrouw op deze top en gaat die eer niet naar Katja Staartjes.
Katja: "Onze vriend Ray Delaney (eigenaar van Kathmandu Outdoor & Travel) bereikte deze top trouwens samen met Joe Simpson al in 1990, maar hij beschikte op dat moment nog niet over een Nederlands paspoort. Dit was trouwens een prestatie van groot formaat, aangezien de mannen geen sherpa-ondersteuning hadden en als enige team op de berg klommen."

Beklimming najaar 2003
In 2001 en 2002 was veel energie gestopt in het plan een Makalu-expeditie op te zetten, maar het lukte in die periode na 11 september 2001 niet, de benodigde financiën voor elkaar te krijgen. Een grote domper, die een tijdlang nadreunde. Na een periode van bezinning besloten Katja Staartjes en Henk Wesselius zich te richten op een lagere, maar technisch lastiger berg. Het oog viel op Ama Dablam. Daarna zocht het stel samen met goede vriend Arie Vreugdenhil (met wie Henk eerder Alpamayo en Khan Tengri beklom) een kleinschalige expeditie om zich bij aan te sluiten. Die werd gevonden via Jagged Globe: naast de expeditieleider bestond het team uit slechts 2 andere klimmers: Sandra Rutherford en de partner van Rick Marchant: Isabelle Santoire. Het zeskoppige team volgde de normaalroute en werd ondersteund door 2 klimsherpa’s. Doordat het een late najaarsbeklimming betrof, was het team als enige actief op de berg, wat tegenwoordig uniek genoemd mag worden.
Het weer was gedurende deze periode stabiel, al werd het met de dag kouder en waaide het telkens zeer hard. Dit was mede de reden, dat de topbeklimming werd uitgevoerd vanuit kamp 2 op 5950 m, een soort arendsnest in de luwte van de graat. Meestal geschieden topbeklimmingen vanuit kamp 3 op 6300 m, aangezien kamp 2 slechts een paar tenten kan herbergen. Maar van drukte had het team natuurlijk geen enkele last, dus er was precies genoeg plek.
Vier van de zes teamleden ondersteund door de sherpa’s haalden op 9 december de top, waarmee dit formeel tot een winterbeklimming kan worden gerekend. Het gehele team keerde gezond en wel terug in het basiskamp. Daarna was er zelfs nog voldoende tijd om via een omweg - de pas Cho La en Tragnag - terug te keren naar Lukla en Kathmandu. Wat een prachtige expeditie!

                                                           Klik voor uitvergroting foto's

 


< English